Daniël Mok-Kolthoff

Zelfs geen redelijk mens zal kunnen volhouden dat het bewustzijn geheel binnen de rede valt, al voelt hij nog zoveel wrevel voor de bewustzijnsgebieden die buiten de grenzen van de rede bestaan – domeinen die mij boeiden en waar ik leefde, zwierf, verdwaalde. Ik heb een, aan zee verworven, zwak voor de herhalingen die getijden zijn. Nu beperk ik mij tot denkers die de rede tot leer en leuze hebben. Een van de sterkste en belangrijkste onder hen was Carry van Bruggen. Van Bruggen was meesterlijk en toegerust met een ontzag afdwingend en onvermoeibaar verworven kennis van zaken. Uit enkele van haar geschriften blijkt dat deze toewijding, door het leven zelf als ’t ware beloond werd door een ervaring die het doel van deze toewijding wel degelijk te buiten ging – een ervaring die haar leidde naar een gebied waar de rede haar niet meer ter zijde kon staan. Ik denk hier vooral aan ‘Heleen, een vroege winter’. Vele jaren geleden las ik het in dankbare verwondering. Het bleef mij altijd bij, ook als een bewijs dat zij open stond voor een intonatie van het leven, die haar van het doel, waar zij de trotse dienaresse van werd, op de wijze der gelatenheid en door een verzwegen tegenspraak, als ‘t ware ontsloeg. De vrouw, die dat boek kon schrijven, was zeker geen woman of no importance. Als Heleen de eerste stap was in Carry’s vernieuwde schrijverschap op weg naar ‘Prometheus’, dan vormt ‘Helene’s dagboekbladen’ het allereerste begin.

Stols kundiget ek it op-forskinen-stean oan fan de Frânske skriuwer Vercors Foarst ien oerset: ‘De Droom’ (oerset fan Clara Eggink). Tagelyk sil bij A.A.M. Stols forskine de fersebundel ‘De vogel Phoenix’ fan de dichteres M. Vasalis. De oplage wurdt tige lyts: mar 1000 exemplaren.