Beleid wordt voortdurend geëvalueerd. Zijn de gestelde doelen bereikt? Is dat gelukt met de toegewezen middelen? Hoe is de praktijk van overheidshandelen te beoordelen met het oog op de voorgenomen ambities? De gebruikelijke route om effectiviteit van beleid vast te stellen is het bepalen van de mate van doelbereiking op basis van de ingezette middelen. Een rijkere benadering van evaluatie heeft echter ook aandacht voor 'ongezochte' opbrengsten. Zo kunnen overheidsinterventies leiden tot onvoorziene ongewenste effecten. Dat wordt in de bestuurskunde vaak benoemd als de 'tragiek van de goede bedoelingen'. Tegelijkertijd zijn er als gevolg van beleid ook vaak ‘bijzondere bijvangsten’ te benoemen, onverwachte successen waarvoor in diezelfde tak van wetenschap aanmerkelijk minder aandacht is.

In Bijvangsten van beleid laten de auteurs aan de hand van het beleidsprogramma voor de wijkenaanpak zien dat evenwichtige beelden van beleid pas dan ontstaan
als enerzijds gekeken wordt naar directe concreet behaalde resultaten, maar als er anderzijds ook aandacht is voor vliegwieleffecten, die niet via traditionele meetmethoden maar door middel van praktijkverhalen te achterhalen zijn. Verhalen over bewoners die initiatief nemen, corporaties, scholen en welzijnsinstellingen die innovatieve allianties aangaan, ondernemers die de wijk herontdekken, topsporters die met kansarme kinderen voetballen en advocatenkantoren die projecten in de wijk sponsoren. De auteurs werken theoretische noties over ongezochte opbrengsten uit, presenteren verhalen uit de wijken en bieden handreikingen aan het openbaar bestuur voor het beter omgaan met bijvangsten.