Er is een tijd waarop, na een lange voedende stilte in het verborgene, een eerste bloemblaadje zich opent…alleen wanneer de zon zacht genoeg voelt.In een wereld die versnelt, die haast verwart met waarde en rust met verlies, nodigt dit boekje uit tot iets vertraging. Tot terugkeer. Tot thuis zijn in je eigen ritme.De Natuur Heeft Geen Haast, Toch Draagt Ze Vruchten’ is een zachte gids, die de waarde van de coccoon heiligt. Een ode aan het soms rusten, loslaten, wachten, zacht ontwaken, zonder presteerdruk. Tot de vrucht vanzelf bloeit. Geïnspireerd door de ritmes van de seizoenen, de wijsheid van de stilte, en de moed van zij die durven vertragen in een wereld die rent. Om te vertrouwen dat iets op eigen ritme tot wasdom komt. Langdurig zieken, daklozen, werklozen, leefloners zijn geen last, maar een signaal. Een teken dat zij een tijd een winterseizoen van natuurlijk herbronning nodig hebben.Met natuurlijke beelden, vraagt dit boekje geen verandering van jou, maar erkenning van wat al van nature beweegt. Zoals een bloem niet bloeit door druk, maar door de uitnodiging van de zon en langzaam opent wanneer de omgeving voedend genoeg is. En deze voedende omgeving is onze voeder.