Zeelieden ten tijde van de VOC hadden een onzeker bestaan. Kapers, oorlogen, maar vooral ziekten leidden dikwijls tot een voortijdig zeemansgraf. Dat veel opvarenden niet levend terugkeerden, was dan ook een ingecalculeerd risico. Toch is het een mysterie waarom ziekte en sterfte onder zeelieden in de 18de eeuw ineens tot dramatische hoogten stegen. Gezondheidsproblemen aan boord verzwakten de slagkracht van marine en VOC en speelden zeker een rol bij de ondergang van het handelsbedrijf overzee.

Arts en publicist dr. Arnold E. Leuftink ontrafelt in deze uitgave de oorzaken van dit raadselachtige verschijnsel. Op basis van uniek historisch speurwerk brengt hij vanuit de huidige medische kennis in kaart welke ziekten de Nederlandse hegemonie ter zee de das om doen. De leefomstandigheden blijken van grote invloed op de gezondheidssituatie van het scheepsvolk van de Compagnie en 's lands oorlogsvloot. Maar ook de walvisvaart komt aan de orde, evenals de gruwelijke gevolgen van de slavenexport uit Afrika. Scheepschirurgijns waren harde heelmeesters, die desondanks vaak machteloos stonden tegenover de steeds terugkerende epidemieën.

Door de jaren heen is Leuftinks werk gaan gelden als hét standaardwerk over 17de- en 18de-eeuwse medische zorg aan boord. Deze uitgave is verrijkt met een register en nieuw beeldmateriaal.