Anders dan vaak beschreven was het interbellum een pulserendeen heftigetijd, waarin nietal leen politiek maar ook religieus radicalisme oplaaide. Onbekend is dat ook jonge, hoogopgeleide katholieke vrouwen zich hiertoe aangetrokken voelden en er actiefaan deelnamen. Hun bevlogen leider was Jacques van Ginneken SJ, vermaard taalkundige. Hij stichtte de Vrouwen van Bethanië en de Vrouwen van Nazareth: militante, vitalistische en romantische bewgingen die een radicale herkerstening van de samenleving tot doel hadden. Daarbij grepen zij terug op een - vermeend - oorspronkelijk mystiek christendom, maar schuwden het gebruik van alle mogelijke moderne middelen zoals film, clubhuizen en publieke spelen niet. Dit sprak tot de verbeelding van tienduizenden meisjes en kinderen. De eigenmachtige opstelling tegenover het kerkelijk gezag die zij tentoonspreidden, leidde echter tot een machtsstrijd waarin zowel stichter als volgelingen het onderspit delfden. Heilig moeten gaat over gedreven katholieken die zich vergaand opofferden voor hun geode zaak.
Marjet Derks is historica en publiceert over religie, radicalisme en moderniteit