In deze kleine bundeling van artikelen wordt geanalyseerd wat de relatie kan zijn tussen waanzin en wijsheid binnen de Geestelijke Gezondheidszorg. Kunnen waanzinnigen wel wijzer worden binnen het speelveld van de GGZ? Is het mogelijk ze filosofisch te ondersteunen teneinde hun psychische lijdensdruk te laten verminderen? Zijn er mogelijkheden om waanzinnigen te helpen filosoferen? Hoe kan een dergelijke ondersteuning er dan uitzien en welke middelen kunnen hiertoe worden aangewend? In deze bundeling wordt gesteld dat uitgesproken praktijkvoerende filosofen een centrale betekenis te bieden hebben in het proces van wijzer worden te midden van de waanzin van psychotici. Een socratisch-filosofische praktijkvoering, vormgegeven in het kader van meditatieve 'traagheid' onder de naam van Leni Tas, staat hier in direct verband met persoonlijke reflecties en ervaringen van de auteur zelf met waanzin.