De Haagse Schilderswijk is een van de vele Nederlandse volksbuurten waarover tegengestelde verhalen de ronde doen: ze worden herinnerd als een beruchte achterbuurt én als een gezellige volksbuurt, die in het Haagse geval in de jaren tachtig verdwenen zou zijn door de immigratie van gastarbeiders en andere nieuwkomers. In dit boek onderzoekt Diederick Klein Kranenburg de historische realiteit achter deze mythevorming. Daarmee levert hij een belangrijke bijdrage aan de sociale geschiedenis van Nederlandse stadswijken. Klein Kranenburg laat - onder meer op basis van tientallen interviews - zien dat de wijk vóór de jaren tachtig al verre van homogeen was en het vertrek uit de wijk aan de gang was voordat migranten de wijk in kwamen. Na 1945 ondergingen veel achterblijvers een proces van sociale zelfuitsluiting, waarbij ze steeds meer met de rug naar de samenleving kwamen te staan. Dit belemmerde de sociale mobiliteit.