Het is met sociale plannen als met paraplu's. Zodra donkere wolken zich samenpakken wil iedereen er één hebben, en wel het liefst een van topkwaliteit. Maar desalniettemin hopen de meesten dat ze hem nooit uit het foedraal hoeven te halen. Sociale plannen, die ruiken naar reorganisaties, naar bezuinigingen en ontslag. Maar als we een sociaal plan nodig hebben, moet hij goed zijn. Het sociaal plan is immers het houvast van werknemers in een onzekere periode.

Ondernemingsraden hebben, als ze in de positie zijn om er één af te sluiten, vaak een lichte vrees dat ze met te weinig genoegen nemen. Zij gaan op zoek naar voorbeeldmateriaal. Aan onbecommentarieerde sociale plannen van andere ondernemingen heeft een ondernemingsraad echter nog niet veel. Echter, aan theoretische verhandelingen over fiscale en juridische aspecten heeft een ondernemingsraad in die situatie evenmin voldoende houvast.

In dit boek wordt het beste van beide mogelijkheden gecombineerd door, na een verhandeling over de aard en de mogelijke inhoud van sociale plannen, twee concrete sociale plannen te presenteren. Dit zijn allebei herschreven, gecomprimeerde en geanonimiseerde sociale plannen, zoals die door twee werkgevers en hun COR resp. OR zijn afgesproken. In grote lijnen is de inhoud van beide sociale plannen niet aangetast. Ze worden weergegeven als concrete voorbeelden uit de praktijk, niet als "model sociaal plan". Zij bevatten allebei dus nog hun sterke en hun zwakke kanten. Deze punten worden in de "nabeschouwing" na ieder sociaal plan besproken.