Dag na dag luistert een Russische tolk naar de verhoren van politiek asielzoekers. Hun ervaringen – echt, verzonnen of geleend – beschrijven de geschiedenis van het Rusland van de twintigste eeuw en raken vervlochten met persoonlijke herinneringen van de tolk. Zijn huwelijk is uiteen gevallen en in Rome probeert hij zijn gevoelens voor de moeder van zijn zoon weer tot leven te wekken. Zelfs in Rome lijkt alles echter een kopie van iets anders, een weerspiegeling van de verhalen eromheen.
Michaïl Sjisjkin woont sinds 1995 in Zürich, waar hij tolkte voor de immigratiedienst. In Venushaar verwerkte hij de indrukwekkende getuigenissen van Russische migranten.