De verzorgingsstaat gaat op de schop: burgers worden aangesproken op hun eigen verantwoordelijkheid en gemeenten nemen taken over van de rijksoverheid. De invoering van de Wmo in 2007 is hiervan een goed voorbeeld. Deze wet heeft tot doel de zelfredzaamheid en participatie van mensen met een beperking te versterken. Daarvoor is een verandering nodig bij alle betrokkenen: ambtenaren, thuiszorgorganisaties, burgers.

Uit dit boek blijkt dat zo'n verandering mogelijk is, vooral dankzij 'verbindende ideeën'. De auteur onderzoekt de uitwerking van de Wmo in drie gemeenten: Almere, Dordrecht en Enschede. De politici en ambtenaren daar zijn er in geslaagd om lokale (zorg)tradities in een nieuw jasje te steken en te integreren in de Wmo. Zij hebben de wet vertaald op een manier die zowel vertrouwd als vernieuwend is. Op die manier vinden de drie gemeenten hun eigen weg uit het verleden.

Judith van der Veer (1983) werkt als onderzoeker en docent aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Haar promotiestudie is gerelateerd aan het onderzoeksprogramma 'Governance of Activation' van de afdeling Bestuurswetenschap en Politicologie. Een deel van het onderzoek vond plaats bij het Sociaal en Cultureel Planbureau. Momenteel werkt ze mee aan een praktijkgericht onderzoek naar de 'lokalisering' van de verzorgingsstaat.

VU University Press
www.vuuniversitypress.nl