Berlin beschrijft al het lelijke met oog voor schoonheid

Er komt voorlopig nog geen einde aan de herontdekking van vergeten schrijfsters die onze aandacht verdienen

De vrouwen over wie Berlin schrijft verwonderen zich over de conventies van de maatschappij in de wetenschap dat er geen hokje is waar ze zomaar in passen. In Handleiding voor poetsvrouwen gaat het om de momenten waarop je in die merkwaardige wereld iemand vindt die óók niet in de puzzel past - en die daar ook niet van in paniek wenst te raken... Ergens schrijft Berlin: "Eenzaamheid is een Angelsaksisch concept. Als je in Mexico-Stad als enige passagier in een bus zit en er stapt iemand in, gaat hij niet alleen naast je zitten, maar zelfs tegen je aan." Dat is precies wat Lucia Berlin in haar verhalen doet: even vlak naast je gaan zitten in een verder lege bus