In Tirana ontmoet Jan Brokken de grote Albanese schrijver Ismail Kadare. Aan een cafétafeltje in de lentezon kijkt de oude meester zwijgend voor zich uit, gehuld in herinneringen en in de schaduw van een roem die hem nauwelijks nog lijkt te raken. Hun gesprek gaat over literatuur, over schuld en vergeving, over de gevaren van roem, maar vooral over ouder worden, over wat verdwijnt en wat blijft.
In Kadare’s stem klinkt zowel de wijsheid van een leven lang schrijven als de weemoed om wat verloren gaat. Brokken ziet hoe een groot schrijver, in de nadagen van zijn leven, zich niet meer laat meeslepen door erkenning of prestige maar door stilte en eenvoud. En wanneer Kadare zacht zegt: Ik benijd u, beseft Brokken dat het verlangen naar jeugd en nieuwsgierigheid nooit verdwijnt.
Een indringend verhaal over roem en kwetsbaarheid, over woorden die blijven en stemmen die verstillen.
Luister ook de andere verhalen uit de serie 'De weemoed van de reiziger'.
‘In alle veertien verhalen klinkt de subtiele fluisterstem van de liefde van het vertellen.’
‘Een nieuw boek van Jan Brokken is een belevenis, maar niet omdat het spectaculair wil zijn. Secuur en kalm, bijna tegen de tijd in bouwt hij zijn reisverhalen; het spektakel zit in de details, de wendingen en ontmoetingen, op gang gehouden met een schijnbaar bescheiden compositie die vakmanschap verraadt. (…) heerlijke reisverhalen.’
‘Jan Brokken kan op een hele mooie literaire manier de kern van zo'n kunstenaarschap doorgronden. Een bijzonder mooie bundel.’
‘Brokken op z'n allerbest.’
‘Een nieuw boek van Jan Brokken is een belevenis (…); het spektakel zit in de details, de wendingen en ontmoetingen, op gang gehouden met een schijnbaar bescheiden compositie die vakmanschap verraadt. (…) heerlijke reisverhalen.’
‘Als je een liefhebber bent van klassieke kunstcultuur is dit smullen.’
‘Wat een genot is het te lezen over zijn omzwervingen (…) Brokkens uitstekende neus voor avontuur en (kunst)geschiedenis stelt zelden teleur.’
‘Ik kan niet nalaten om tegen iedereen te zeggen: ga die verhalen lezen want je bent met jou mee op reis als je leest.’
‘In veertien uiteenlopende verhalen is Jan Brokken op de toppen van zijn kunnen’ [waardering: 4 ballen]
