Boedapest, oktober 1940. In een uitverkochte zaal van de Muziekacademie nemen Béla Bartók en zijn vrouw Ditta afscheid van hun stad en hun publiek. Iedereen voelt dat dit meer is dan een concert: het is het einde van een tijdperk, een kantelpunt in de geschiedenis. Binnen enkele weken sluit Hongarije zich aan bij Hitlers bondgenoten, en Bartók besluit te vluchten, uit liefde voor Ditta en uit verzet tegen het fascisme.
Aan de hand van het bewaard gebleven affiche, het getuigenis van een jonge pianiste en de herinneringen van haar dochter wekt Jan Brokken die avond opnieuw tot leven. Hij vertelt over Bartóks hartstocht en melancholie, zijn liefdes, zijn strijd tegen bekrompenheid en antisemitisme, en over de muziek die hem tot een van de grootste vernieuwers maakte.
Een verhaal vol emotie en historische kracht, waarin afscheid tegelijk verlies én verzet betekent, en waarin de klanken van Bach, Mozart en Bartók zelf een stad voorgoed veranderen.
Luister ook de andere verhalen uit de serie 'De weemoed van de reiziger'.
‘In alle veertien verhalen klinkt de subtiele fluisterstem van de liefde van het vertellen.’
‘In veertien uiteenlopende verhalen is Jan Brokken op de toppen van zijn kunnen’ [waardering: 4 ballen]
‘Brokken op z'n allerbest.’
‘Een nieuw boek van Jan Brokken is een belevenis (…); het spektakel zit in de details, de wendingen en ontmoetingen, op gang gehouden met een schijnbaar bescheiden compositie die vakmanschap verraadt. (…) heerlijke reisverhalen.’
‘Als je een liefhebber bent van klassieke kunstcultuur is dit smullen.’
‘Wat een genot is het te lezen over zijn omzwervingen (…) Brokkens uitstekende neus voor avontuur en (kunst)geschiedenis stelt zelden teleur.’
‘Ik kan niet nalaten om tegen iedereen te zeggen: ga die verhalen lezen want je bent met jou mee op reis als je leest.’
‘Een nieuw boek van Jan Brokken is een belevenis, maar niet omdat het spectaculair wil zijn. Secuur en kalm, bijna tegen de tijd in bouwt hij zijn reisverhalen; het spektakel zit in de details, de wendingen en ontmoetingen, op gang gehouden met een schijnbaar bescheiden compositie die vakmanschap verraadt. (…) heerlijke reisverhalen.’
‘Jan Brokken kan op een hele mooie literaire manier de kern van zo'n kunstenaarschap doorgronden. Een bijzonder mooie bundel.’
