Het is 1968 wanneer Jan Brokken voor het eerst het Rietveld Schröderhuis betreedt, de witte blokkendoos aan de Utrechtse Prins Hendriklaan die licht, ruimte en vrijheid ademt. Wat begint als een bezoek aan een studievriend, wordt een initiatie in het modernisme – een ontdekking die het kijken en denken voorgoed verandert.
Brokken beschrijft hoe Gerrit Rietveld en Truus Schröder niet alleen een huis ontwierpen, maar een levenshouding: soberheid, helderheid en een compromisloze zoektocht naar de essentie. Geen decoratie, maar pure lijnen en kleuren. Geen schijn, maar waarheid die zich toont in licht, ruimte en stilte.
In dit reisverhaal door de moderne tijd verweeft Brokken persoonlijke herinneringen met de erfenis van De Stijl. Hij laat zien hoe een stoel, een ruimte of een kleur kan uitdagen tot een nieuwe manier van leven. Een lofzang op eenvoud en een ode aan de zintuigen die ons, als we goed kijken en luisteren, de weg wijzen naar zuiverheid.
Luister ook de andere verhalen uit de serie 'De weemoed van de reiziger'.
‘Brokken op z'n allerbest.’
‘Een nieuw boek van Jan Brokken is een belevenis (…); het spektakel zit in de details, de wendingen en ontmoetingen, op gang gehouden met een schijnbaar bescheiden compositie die vakmanschap verraadt. (…) heerlijke reisverhalen.’
‘Als je een liefhebber bent van klassieke kunstcultuur is dit smullen.’
‘Wat een genot is het te lezen over zijn omzwervingen (…) Brokkens uitstekende neus voor avontuur en (kunst)geschiedenis stelt zelden teleur.’
‘Ik kan niet nalaten om tegen iedereen te zeggen: ga die verhalen lezen want je bent met jou mee op reis als je leest.’
‘In veertien uiteenlopende verhalen is Jan Brokken op de toppen van zijn kunnen’ [waardering: 4 ballen]
‘In alle veertien verhalen klinkt de subtiele fluisterstem van de liefde van het vertellen.’
‘Een nieuw boek van Jan Brokken is een belevenis, maar niet omdat het spectaculair wil zijn. Secuur en kalm, bijna tegen de tijd in bouwt hij zijn reisverhalen; het spektakel zit in de details, de wendingen en ontmoetingen, op gang gehouden met een schijnbaar bescheiden compositie die vakmanschap verraadt. (…) heerlijke reisverhalen.’
‘Jan Brokken kan op een hele mooie literaire manier de kern van zo'n kunstenaarschap doorgronden. Een bijzonder mooie bundel.’
